o.O

ba't ganun? parang feeling ko wala talagang nangyayari sa buhay ko... isang buwan na ang nababawas sa summer vacation pero eto... walang improvement. ganito pa rin ako. tamad. walang kwenta. aysh! isa pa... may tama pa rin ung circadian rhythm ng katawan ko. tsk.tsk. ay, mali. may insomnia na ata ako. khet anong gawen ko, khet pagod pa ako... diko magawang matulog ng maaga... kelangan umaga. walang kwenta. wala na kong ginawa araw-araw kundi matulog, kumain, at manood. aysh... konti lang ang accomplishment ngayong summer... uhh... hmmm... i-enumerate ko pa ba? nakatpos ako ng dalawang libro at di mabilang na fanfics. tsk.tsk. gawain ba yan ng matinong tao?

angels and demons

warning: random babbling... things i just have to write 'cos no one would listen to me talkin' about it.

hah! another dan brown novel and to tell you the truth, it's as captivating as the first one i've read... the DaVinci Code. if i were alive during illuminati's existence, if they really have disappeared already, i'd be on their side. though, i don't think i'd be able to find the four churches of science. only the scientists with the brightest minds will be able to end up at the illuminati's lair using the map bernini and galileo have made. you'd practically have to know HISTORY to be able to figure things out. and sadly, i'm not a big fan of it. maybe because i don't know anything about it except that the most famous paintings' artists are famous... that's about everything i have in mind. but after reading brown's book... my perception of art changed. i thought they were merely decorations in your living room, paintings that serve as a status symbol in the society. frankly, they really are the expression of one's self... and more.

who ever thought that there's more to the mona lisa than meets the eye? gah! all along i thought she was girl. a young maiden that hid secrets behind her knowing smiles and that davinci was genius enought to capture it on a canvas. but no! she was, or rather, the person in the painting was neither a guy nor a girl. take it from the name (it's not for a girl either). an ambigram of the egyptian god and goddess of fertility, amon and isis (whose name is written as l'isa). enlightening, huh?

well, enough about that. i'm just... i dunno... the book was really powerful (quoting someone from ffnet). i'd recommend it to everyone. and like what most people say, try to keep in mind that it is FICTION. though at the start of the book, brown would tell you certain things in the book are FACTUAL.

gtg... my sister won't sleep by herself. sigh... plus i've got to get up early, haha ... at last, for a change!

shopping!

wow! it's summer and in a place like this, hah! there's nothing to do but that... yup! shopping! ... that is, if you have the money for it... argh, which, obviously, i don't. i was saving the money which i had the last time i came back but after one day of wandering in the nearby mall. swoosh! it was gone just like that. tsk.tsk. i can't even get a summer job here 'cos u've got to have gov't permission first!

why haven't i saved any of my allowance from last sem? it's annoying sometimes... knowing that you'd be spending the whole summer in a country you can practically call a huge shopping mall and you, on the other hand, virtually broke! sigh... i can't even ask for something considering i didn't do well last sem.

well, all i can do now is entertain myself with the things i see around... gadgets, clothes.. at least i can buy snacks every now and then (courtesy of my youngest sister, haha).

buti pa ang pera may tao, ang tao walang pera! aysh!

siguro nga...

ayan! at last! someone grabbed something and hit my head, straight up! yay...

hay...

ilang beses ko na ba sinabi sa sarili ko na hindi talaga ako matalino? ilang beses ko ba sinabi sa mga tao sa paligid na sabit lang ako sa mga nagsipagtapos na may honors? minsan tinatanong ko rin ang sarili ko kung tama bang naka-graduate ako ng... un... ganun...

sabi ni meg...

ang pagiging failure mo sa math at ang pagbago ng course mo ay senyales na ang identidad na kinasanayan at kinalakihan mo ay isang malaking kasinungalingan. hindi kaya't ito ang dahilan--ang puno't dulo ng lahat? nahihirapan kang tanggapin ang posibilidad na kasinungalingan lamang ang kinasanayan mong ikaw? na sa kabila ng lahat, hindi kapala ganun kagaling, hindi ka pala matalino sa math?

pagkatapos ng ilang linggo sa math 17, napatunayan ko na ang mga huling statement sa mga sinabi ni meg. siguro talagang mas mahirap tanggapin kung mas pinamumukha nga sayo ng mga tao ang totoo. pero i don't have anyone to blame but myself diba? bakit nga ba ako pumapasok ng hindi man lang nag-aaral gayung alam ko na kapag hindi ako nag-aral ay wala talaga akong maisasagot? hindi likas sa ken ang makaintindi at makaalala ng mga bagay bagay. bakit nga ba hinayaan kong umiral ang katamaran? siguro dhel akala parang highschool, madaling maintindihan lalo na kung nasanay kang itinuturo ng teacher mo ang lahat... at ang kailangan mo na lang gawen ay basahin ang notes mo. pero hindi eh, nakalimutan kong nasa college na ako...

hindi ko naman pdeng sabihin na fate ko talaga ang bumagsak? it was not, and maybe will never be, my fate to fail... it'll always be my choice. at ang kurso ko ngayon... one thing i have in common with my family... pero sinubukan kong ibahin un... pinaniwala ko ang sarili ko na may gusto akong gawing iba... namely ang pagiging piloto... at saan ako napunta ngayon? sa civil engineering na pilit kong tinakasan dati. nung una akala ko, dhel ayaw lang ng tatay ko na maging piloto ako kaya ako napunta sa UP, dhel alam kong ayaw niya na BS Math ang kurso ko sa Ateneo, at siguro dhel alam ko rin gusto talaga niya akong pag-aralin sa UP.

pero sinabi pa rin niya sa ken na kung ano ang gusto ko, un ang gawin ko. at yun nga, dhel ayaw kong ang maging isang engineer, nag-enrol ako sa UA&P bilang isang management student. pero ng ginawa ko un... akala ko masaya na ko dahil natapos na... may mag-iiba na... pero there was something inside that was telling me i did something wrong. parang natatakot ako na dumating ang deadline ng confirmation ng lahat ng school's na nag-apply ako. naalala ko tuloy nung namimili si barbie ng course nia, nag-ini-mini pa kme nun. natawa ako sa kanya dhel iniisip ko kung bakit hindi niya alam ang gusto niya. nasabi rin niya na pag napili niya ang nursing, gusto niyan CTM na lang sana ang napili. alam mo un... khet na may pagpipilian ka... khet na tanungin mo ang mga tao kung alin ang dapat, nagwi-wish ka parin na sana ang isagot nila ay ung gusto mo para lang ma-boost ang confidence mo na hindi ka nagkamali sa pagpili.

alam ko magulo, well nde ako nabiyayaan ng galing sa pag-eexplain eh. to make things short... ngayon alam ko na ang gusto ko... habang tumatagal... un... lalo na kapag napapanood ko ang extreme engineering! aba, naiisip ko sana kahit isa man lang sa mga projects dun ay magawa ko...

ehe... un ay kung magagawa kong makatapos ng maaga. pero gaya nga ng sabi ni pa,

what's there to hold you back kung gusto mo talaga ung ginagawa mo... sige lang... kya yan.

aysh!

ung jet lag.. wala lang un... nde naman masyadong malayo ang na-travel ko, plus nde rin high-speed. siguro ganito ang may jet lag talaga. tulog pag umaga gising pag gabi. at kahit gustuhin mong matulog... ayaw ng katawan mo. kahit buong gabi ka pumikit dyan at tahimik na mahiga sa kama mo... nde ka pa rin makatulog. bakit kamo? dahil atrasado na ang orasan ng katawan mo. iba na ang oras niya sa paggising at pagtulog. dagdagan pa ng katamaran. pag inatake ka ng sakit mong 'to.. wala ka ng magagawa. sa buong araw mong iyon, dahil sobra sa tanghali ang gising mo, wala ka ng mata-trabaho. wala kang mauumpisahan dahil lahat ng tao sa paligid mo ay patapos na. ano pang silbi ng magsimula?

hay... kakagising ko lang kaninang alas-sinko ng hapon... pero pagkataposng anim na oras, inaantok na naman ako. bukas, paggising ko... dapat may magbago na sa daily routine ko. aba, may mga plano ako ngayong bakasyon at hindi lahat ng oras ko ay dapat na puro pagpapahinga. bumabawi lang siguro ung katawan ko sa stress ng school noong nakaraang sem. hah! pero lagi rin naman ako puyat ngayon, yun nga lang... mas mahaba ang tulog ko.

jet lag

jet lag

Dictionary meaning: a disruption of circadian rhythms, associated with high-speed travel by jet airplane to distant time zones.

For five days now, i've been out of my cycle. My wake up call usually falls between 2-5 pm in the afternoon! Isn't that surprising? Hah! Before I thought it was way unusual to have someone wake up in the afternoon, even at 1 pm! I really can't go on like this... it's not, uhhh, healthy? Plus, i haven't gone anywhere during those five days (except or the times that my dad would want to go out). I was planning to go to the nearby park this morning to but nooo... i woke up at 5! And to think i was wondering where my pimples were coming from.. sheesh.


Just a moment ago, I was planning to do what my friend did. Put up a my own site similar to a blog but, as what she said, keeping the blogginess very minimal. Hah! Now the motivation for that plan is no where to be found... it vanished just like that! Sigh... maybe I should start sleeping early, no? So that if I wake up early tomorrow... i'll be able to do many things, that way i'll be able to find stuff that would... how should i put it... make me more useful than what i am right now?

Sigh... maybe I've been here too many times that it's not that exciting anymore. Plus the fact that I have no friends here, except for my sisters as my everyday company, that i'm bored to death.

As of now I hate technology... particularly television and the internet. Those two things plus laziness would equal NOTHING. Aysh... i hate my life right now.

i can't and i won't

Biruin mo yun! Nasabi ko na sa tatay ko na pde akong bumagsak sa math... at syempre nde sia masaya. Aba, sino bang matutuwa lalo na kung pareho kayo ng tatay mo ng kurso?! Hay, alam kong dapat nde ako nahihirapan sa math.. dapat sa lagay na to nadadalian pa ko.. inde kelangan ng masyadong effort lalo na kung finals or long exams dahel dapat naiintindihan ko. Dapat nag-aaral ako araw-araw para maintindihan ko. Pero gaya nga ng sabi ng tatay ko,

"Bakit hindi ka nag-aaral? Kung bumagsak ka sa math, mag-metroaid ka na lang." sabay tawa.

Alam ko, inde ako dapat mainis.. pero lalo ko lang gustong tapusin ang kurso at balang araw masabi na kinaya ko, dahil gusto ko talaga 'to. Sinabi rin ni Pa na mag-shift na raw ako kung babagsak rin lang ako sa Math. Bakit kamo? Dahil more on math ang kurso ko. Kung ngayon palang inde ko na kaya, pano pa kaya sa susunod? Sa third year, fourth year, at umabot pa kaya ako sa fifth year?

Sa ngayon, dhel ayaw ko talagang magpalit ng kurso, ito lang ang tumatakbo sa isip ko. Planuhin ko man ang mag-shift matapos ko makuha ang resulta ng math finals ko sa lunes, hindi maaari. Ano ang GWA na kailangan ng ibang kolehiyo para makapag-shift ako? Dos? 1.75? 2.25? Dahel meron akong ten units na mababa ang grade, hindi rin ako makakapag-shift. Hay... it's a good thing... pero may downside pa rin un noh! Ano ba, freshie pa lang ako pero pinoproblema ko na ang pananatili sa kolehiyo ko. Pano na?

Hay, sana nagwowork parati ang 'kaya mo yan', 'kaya mo yan'. Ewan ko. Hindi ko alam baket hindi ako makapag-aral ng matino ngayon. Para bang laging kulang sa oras. Hay... nde mo alam kung san mo isisingit ang pagkain, pagtulog, at pagpapahinga. Kapag naman un ang inuna mo, ang problema naman ay ang pagkasyahin ang natitirang mong oras at paghati-hatiin sa mga subjects na kelangan mo aralin. Nakakainis! Dati kaya kong gawin un, pero ngayon nde na. Ewan ko... bsta... ayaw ko ng bahala na.. pero wala naman ako magagawa di ba? Siguro, sa ngayon wala...