friends.. finally

Well, I now have a group people I can call my *friends*. Didn't think that I'd have any (specially a group) in my entire college life. Maybe a few, but not a group. Yup... that was the reason why I always whined about having a monotonous life.

But now, people from my cwts class often meet just to catch up with everyone. Halos araw-araw na nga eh. Pero masaya, dahil laging may nangyayari. Kahit naglaro lang kayo buong araw, nagkwentuhan pagkatapos... may nangyari pa rin. Dahil pagkatapos ng araw na yun, masaya ka dahil nagkasama ang grupo. Laging may nangyayari. Hindi na monotonous ang buhay *grins*.

At syempre, ngayon madalas na magpasaway ang mga tao! Magkikita-kita kahit na konti lang ang oras na meron. Basta makapag-kwentuhan lang... Masaya na.


*At ang grupong ito rin ang dahilan kung bakit may blog na rin si Gia!
Hahaha... *grins*